Küçücük bir
serçenin kanat çırpışlarını hissettin mi hiç kalbinde? Hani o ilk heyecanın
yüreğini sardığı çırpışlar. Döne döne
uçarken sevinçten söylediği ötüşleri duydun mu hiç, yükseldikçe yüzünde bahar
rüzgarını hissederken.
Küçük bir çocukken
parka girdiğimde sarardı bu heyecan kalbimi. Dedem salıncakta sallarken
duyardım kuşların o neşeli ötüşlerini. Kardeşimle doya doya gülerdik.
Dondurmacının önünden geçerken birer tane alalım mı? Soru kalbimdeki serçeyi
yeniden havalandırırdı. Eve döndüğümüzde ise bizi ananemin mutfağından yükselen
kokular karşılardı.
Meğer
çocukluk, büyüyüp geride bıraktığımız bir zaman değilmiş. Çağırdığımızda
kalbimizde kanat çırpmaya devam eden küçücük bir serçeymiş.
YAKAMOZ….
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder