Serin
bir sonbahar sabahında hafif hafif başlayan yağmura yakalandın mı hiç? Henüz
sekiz yaşında küçücük bir çocukken okul yolunda yakalandın mı o güzel
yağmurlara?
O
zamanlar okul yolu hep kalabalık olurdu. Küçük adımlarla ilerlerken güzel
geçecek günün hayaliyle el ele yürürdük. Islanmamak için şemsiye tutanların
yanında ben şapkamı bile takmazdım. Yağmuru hissetmek isterdim. Sekiz yaşında
da on sekiz yaşında da şemsiye kullananları hiç anlamadım anlayacağımı
sanmıyorum. İnsan yağmurdan nasıl sakınır ki? Hele ruhunu o damlalardan nasıl
korur? Endişeli ve korku halindeysen sükunet, mutlu ve neşeli isen sevinçler
indirir ruhuna o güzel damlalar. Böyle düşündüğüm için en sevdiğim mevsim
sonbahardır. Serin, yağmurlu ve huzur kokan o güzel mevsim.
Bir gün olur da
güzel bir yağmura yakalanırsan kaçma, saklanma. Biraz fırsat ver yüzüne değsin
damlalar. O zaman hak vereceksin bana. O damlalar ruha şifa damlalar…
YAKAMOZ....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder